این پژوهش به برسی تلفیق آثار نگارگری شاهنانه بایسنقری از مکتب هرات با رویکرد مدرنیزه آثار شارل حسین زنده رودی از مکتب سقاخانه در طراحی لباس مجلسی میپردازد.هدف اصلی مطالعه،ایجاد ارتباط میان سنت و مدرنیته در طراحی لباس و ارائه راهکارهایی برای بازآفرینی المان های هنری تاریخی در فرم های معاصر است.در این تحقیق،ابتدا ویژگی های بصری و نمادشناسی نگار گری شاهنامه بایسنقری تحلیل شد و نقش ،رنگ،فرم و موتیف ها در انتقال مفاهیم فرهنگی و ادبی برسی گردید.سپس با مطاله آثار شارل حسین زنده رودی ،جنبه های مدرنیزه و خلاقانه استفاده از خطوط،رنگ ها و فرم های نوآورانه تحلیل شد.بر اساس این تحلیل ها نمونه های طراحی لباس های مجلسی اجرا شده است که ضمن حفظ هویت فرهنگی و تاریخی،با سلیقه و نیاز های مدرن هماهنگ میباشد.یافته ها نشان میدهد که تلفیق هوشمندانه عناصر نگار گری سنتی با ویژگی های مدرن میتواند منجر به خلق لباس هایی با ارزش هنری و جذابیت بصری بالا شود و علاوه بر جنبه زیبایی شناسی،حامل پیام فرهنگی باشد.این پژوهش نقش کاربردی هنرهای تجسمی در طراحی لباس را برجسته میکند.و مسیر جدیدی برای ادغام هنرهای سنتی و معاصر در طراحی مد ارائه میدهد.روش گردآوری اطلاعات این پژوهش بر پایه منابع کتابخانه ایی و مقالات معتبر است و نگارش آن با رویکرد توصیفی_تحلیلی انجام گرفته است.

نگارگری شاهنامه بایسنقری مکتب هرات مکتب سقاخانه شارل حسین زنده رودی طراحی لباس مجلسی